Historia rasy Golden Retriever
Szukając pierwszych wzmianek dotyczących rasy Golden Retriever można natrafić na różne teorie dotyczące pochodzenia. Ojczyzną Golden Retrievera bez wątpienia są Wyspy Brytyjskie, a dokładniej Szkocja. W XIX wieku w Wielkiej Brytanii bardzo prężnie rozwijało się myślistwo, dlatego próbowano stworzyć psa, który miałby idealne cechy doskonałego myśliwskiego. Wrodzona inteligencja, doskonały węch, miła natura, delikatny chwyt i znakomite umiejętności pływackie- taki jest Golden Retriever.
Do narodzin rasy przyczynił się sir Dudley Coutts Marjoribanks znany jako lord Tweedmount oraz jego pies Nous – protoplasta rasy. Nous był żółtym retrieverem o falistej sierści. Został połączony z suką Bellą i z tego związku narodziły się pierwsze żółte szczenięta, które dały początek hodowli Golden Retrievera.
W 1913 roku rasa została uznana przez Angielski Związek Kynologiczny, a w 1920 roku formalnie ustalono nazwę rasy – Golden Retriever, czyli Złoty Aporter. W 1960 roku Kennel Club oficjalnie uznał księgi hodowlane Lorda Tweedmoutha jako dowód pochodzenia rasy Golden Retriever.
W Polsce pierwsze Golden Retrievery zaczęły pojawiać się na przełomie lat 80/90 XX wieku.
Obecnie goldeny głównie są psami rodzinnymi, ale dzięki ich wspaniałemu charakterowi można pracować z nimi w ratownictwie, tropieniu, dogoterapii. Należy pamiętać, że Golden Retriever to wciąż pies myśliwski, który ma pewne określone cechy.
Jak wygląda Golden Retriever?
Golden Retriever to pies o średniej wielkości. Ma długą, gęstą sierść od kremowego do złotego odcienia. Golden Retriever charakteryzuje się także szeroką, dobrze umięśnioną klatką piersiową, proporcjonalnym ciałem i energicznym, ale zrównoważonym usposobieniem. Jego głowa jest wyważona i dobrze wyrzeźbiona z łagodnym i dostojnym wyrazem. Golden Retriever jest znany ze swojego energicznego, swobodnego ruchu. Jego sposób poruszania się jest płynny, zrównoważony, pełen gracji i siły.
Jako pies pracujący, porusza się z łatwością, co odzwierciedla jego temperament i predyspozycje robocze.
Jaki jest „Golden Retriever”?
Golden Retrievery zostały wyhodowane jako psy myśliwskie, a ich główną rolą była pomoc w polowaniach. Dzięki temu mają doskonałe umiejętności aportowania i tropienia. Są psami bardzo inteligentnymi, szybko uczącymi się i bardzo chętnie współpracującymi z człowiekiem. Mają również duże pokłady cierpliwości, ale należy pamiętać, że golden retriever to w dalszym ciągu pies i ma on swoje potrzeby, które niespełnione mogą doprowadzić do różnych problemów behawioralnych.
Czy Golden Retriever to zdrowa rasa?
Golden Retriever jest rasą stosunkowo zdrową, jednak nalezy pamiętać, że są one narażone na niektóre choroby. Szczególnie stawów biodrowych jak i łokciowych. Kupując psa tej rasy, należy przez pierwszy rok życia szczeniaka dostosować swój dom pod malucha. Właściwa, zbilansowana dieta jest kluczowa dla utrzymania psa w dobrej kondycji. Przez pierwsze miesiące życia, należy ograniczać szczeniakowi ruch, a także unikać śliskich powierzchni oraz szalonych zabaw z innymi psami. Goldeny są narażone również na choroby serca oraz wzroku. Mogą im doskwierać alergie pokarmowe oraz skórne. Golden Retrievery są bardziej podatne na różne rodzaje nowotworów, w tym chłoniaka, nowotwory kości i nowotwory skóry.
Dla kogo jest Golden Retriever?
Golden Retriever to pies o wysokim poziomie energii, który uwielbia aktywność fizyczną. Idealnie nadaje się dla osób, które prowadzą aktywny tryb życia, uprawiają sport, biegają, chodzą na długie spacery lub jeżdżą na rowerze. Golden bardzo dobrze odnajdzie się również w domu z dziećmi, należy jednak pamiętać, że jest to pies, który szybko rosnie i przez pierwsze dwa lata życia jest „wiecznym szczeniakiem”, który potrafi ważyć 35 kg. Ze względu na swój łagodny charakter, Golden Retriever może być dobrym wyborem dla początkujących właścicieli psów.
Nie polecam kupna golden retrievera rodzinom z malutkimi dziećmi oraz osobom pedantycznym, gdyż golden z uwagi na swoją bujną sierść bardzo ją gubi. Jeśli mieszkamy w bloku na wyższym piętrze, należy pamiętać, że goldeny na starość mogą mieć problemy z poruszaniem.


